Evde kısıtlı bir alanı kendimizle baş başa, ya da ev halkı ile iç içe, alt alta, üst üste geçirmek durumunda kaldığımız bu günlerde, yaşadığımız duygular oldukça karmaşık. Aile, iş, okul, yemek, temizlik, kesintisiz devam ederken, tekinsiz bir tekerrürün getirdiği monotonluk hissi eşlik ediyor türlü duyguların akışına. Hayatta farklı alanlardaki, farklı rollerimiz, şimdi aynı anda, aynı mekânda. Oğlum da birçok çocuk gibi bu karambolün içinde, kendisine bir alan yaratmaya çalışıyor. Böyle bir zamanda iş üretebilmek için düşünürken, ondan ayrı bir yer ve zaman olmadığı için, kendisi de büyük bir keyifle bu işin merkezine kuruldu. İkimiz bir arada, paslaşarak, kendi özel deneyimimizden yola çıkarak, geçirdiğimiz bu günleri belgeleyecek bir oyun kurduk.