Bugünler “ciddi” işler üretmek için motivasyonumun yüksek olduğu bir dönem sayılmaz. Bazen fotoğraf makinemi kenara kaldırıp üretmek zorunda olmamanın bazen de profesyonel degil amatör fotoğrafçı olmanın ne kadar özgürleştirici bir duygu oldugunu hatırlatması, karantina döneminin kendi adıma güzel bir artısı. Bugünlerde sürekli yaptığım gibi salonumun koltuğunda sakin sakin otururken dışarıda gözüme takılan kargaları telefonum ve bir dürbün yardımıyla çektim. Salgın hakkında bir değerlendirme değil, fakat her şeyin duruyor hissi verdiği bir dönemde zamanın hâlâ aktığına dair küçük bir gözlem.