Yıkıcı dev dalgaların rüyalarımın ana unsuru olduğu bir zamanda ürettiğim imgeyi her gece yatarken penceremden gördüğüm tek pencereli binaya yansıttım. İşaret ve baş parmak uçlarımın birleşmesiyle gözümü taklit eden kadraj, kontrolüm dışında var olan tehditleri kontrol etmek için nafile bir çaba sarf ediyor.
Bellek imgelerinden üretilmiş var olmamış bir gelecek öneren yansıma, rüyada fotoğraf çekmenin yarattığı zamansal bozulmaya neden oluyor. Bir şimdiden mahrum olan rüya evreninde bilinçaltından imgelerle üretilmiş bir mekânın fotoğrafını çekme eylemi, hem fotoğrafın oluşumunda ilk ilişkiye girilen şimdinin yoksunluğuyla, hem de eylemin rüya zamansallığına -geçmişimsi, geleceğimsi yansımalardan oluşan gelmeyecek zaman- aykırı bir önerme -fotoğraflananın geçmişi, fotoğrafa bakanın şimdisi- getirerek “diskroni” yaratıyor.